روز وداع یاران

 بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران

کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران

●

هر کو شراب فرقت روزی چشیده باشد

داند که سخت باشد قطع امیدواران

●

 با ساربان بگوئید احوال آب چشمم

تا بر شتر نبندد محمل به روز باران

●

بگذاشتند ما در دیده آب حسرت

گریان چو در قیامت، چشم گناه کاران

●

ای صبح شب نشینان، جانم به طاقت آمد

از بس که دیر ماندی چون شام روزه داران

●

چندی که بر شمردم از ماجرای عشقت

اندوه دل نگفتم، الا یک از هزاران

●

سعدی به روزگاران مهری نشسته بر دل

بیرون نمی توان کرد، الا به روزگاران

●

چندت کنم حکایت؟ شرح این قدر کفایت

باقی نمی توان گفت، الا به غمگساران

سعدی

ابراز عشق

یک روز آموزگار از دانش آموزانی که در کلاس بودند پرسید آیا می توانید راهی غیر تکراری برای ابراز عشق ، بیان کنید؟
برخی از دانش آموزان گفتند با بخشیدن عشقشان را معنا می کنند…

برخی «دادن گل و هدیه» و «حرف های دلنشین» را راه بیان عشق عنوان کردند. شماری دیگر هم گفتند «با هم بودن در تحمل رنجها و لذت بردن از خوشبختی» را راه بیان عشق می دانند.
در آن بین ، پسری برخاست و پیش از این که شیوه دلخواه خود را برای ابراز عشق بیان کند، داستان کوتاهی تعریف کرد:
یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو زیست شناس بودند طبق معمول برای تحقیق به جنگل رفتند. آنان وقتی به بالای تپّه رسیدند درجا میخکوب شدند.
یک قلاده ببر بزرگ، جلوی زن و شوهر ایستاده و به آنان خیره شده بود. شوهر، تفنگ شکاری به همراه نداشت و دیگر راهی برای فرار نبود.

رنگ صورت زن و شوهر پریده بود و در مقابل ببر، جرات کوچک ترین حرکتی نداشتند. ببر، آرام به طرف آنان حرکت کرد. همان لحظه، مرد زیست شناس فریادزنان فرار کرد و همسرش را تنها گذاشت. بلافاصله ببر به سمت شوهر دوید و چند دقیقه بعد ضجه های مرد جوان به گوش زن رسید. ببر رفت و زن زنده ماند.

داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد.
راوی اما پرسید : آیا می دانید آن مرد در لحظه های آخر زندگی اش چه فریاد می زد؟

بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است!

راوی جواب داد: نه، آخرین حرف مرد این بود که «عزیزم ، تو بهترین مونسم بودی.از پسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود.››

قطره های بلورین اشک، صورت راوی را خیس کرده بود که ادامه داد: همه زیست شناسان می دانند ببر فقط به کسی حمله می کند که حرکتی انجام می دهد و یا فرار می کند. پدر من در آن لحظه وحشتناک ، با فدا کردن جانش پیش مرگ مادرم شد و او را نجات داد. این صادقانه ترین و بی ریاترین ترین راه پدرم برای بیان عشق خود به مادرم و من بود.

پ.ن: سلام به همه ی دوستان خوبم بابت تاخیر زیادم از همتون عذر می خوامماه رمضان رو هم به همه ی دوستای خوبم تبریک می گم

پ.ن:این شعری که گذاشتم شعر مورد علاقم بود امیدوارم شما هم خوشتون بیاد و داستان هم تکراری نباشه

پ.ن:در حدی که میتونم به همه ی دوستایی که آپ میکنن سر میزنم

پ.ن: و یه خواهشاز کسایی که میتونن بدونی اینکه من بگم بیان سر بزنن میخوام که توی بخش نظرات بگن تا دیگه خبرشون نکنم آخه خیلی سخته لطفا حتما حتما به این سوال جواب بدید

پ.ن:جواب نطرسنحی رو نمیگم خودتون برید ببینید

پ.ن:دوستای خوبم یه چند روزی(دو روز) نمیتونم به کسی سر بزنم ولی حتما وقتی اومدم جواب کامنتها رو میدم و به همه سر میزنم( ۸شهریور)